Overheard ni Kuya Judy: Tricycle Ride Episode 1

2 comments
Bilang isang commuter, hindi ko maiwasan na madami akong mga na-o-overheard na usapan ng co-commuters ko.

Kagabi, nakasakay ako sa tricycle sa may likod ng driver. Nasa gitna ako ng driver at isang Kuyang Pasahero na apparently, friend ng driver. At eto ang unexpected conversation na narinig ko sa kanila.

Tricycle Driver (TD): Drayber lang ako pero i have a lot of... a lot of praise in God.
Kuyang Pasahero (KP): Kamusta ka naman friend?
TD: Eto... naka-move on na.
KP: Bakit ano bang nangyari sayo?
TD: Ano ka ba... Yung asawa ko, nasa abroad, ayun, nag-asawa na dun.
KP: Aba hindi ata nakwento sakin ni Pareng Willy yan ah! Sa bagay, mas maganda namang sayo na nanggaling. Okay lang yan, madami namang babae sa mundo.
TD: Oo nga, madami nga. Pero iba yung asawa eh. Kasal kami nun 'pre. Iba yung nirerespect mo bilang asawa mo.
KP: Pero nasayo naman yung mga bata?
TD: Oo. Nasa akin. (pauses)
Grabe yun pare. Yun yung mga taong dapat binabaril sa Luneta eh.

#medyoharsh #medyomaypoint

---

Kaya ikaw, ika nga nila, be kind, for everyone you meet is fighting a harder battle. :)


Til next episode!

Kuya Judy xoxo

2 comments :

Post a Comment

Bakit Hindi Nag-Ice Bucket Challenge si Kuya Judy

No comments
Noong isang araw, ninominate ako ng kaibigan ko para gawin ang ice bucket challenge. Lumipas na ang 24 hours at hindi ko pa ginagawa ito. Bakit? Eto ang anim na rason ko:

1. Sayang ang ice. Ang tagal niyang nagpatigas tapos sasayangin ko lang siya. Wag ganun.
2. Gusto niyo ba talagang makita muna akong basa bago kayo maging aware sa sakit na ALS at magdonate?
3. Shinare ko na yung ice bucket challenge ni Stephen King sa Facebook ko. So bat kailangan may version din ako?
4. Panigurado pag nagbuhos ako ng malamig na tubig sa ulo ko, titili ako or magtatatalon. Kailangan bang may visuals pa?
5. Nagtrabaho at nagtatrabaho ako para sa mga foundations. Yung current, may layuning maging mas malusog ang Pilipinas. Next level nun, mas malusog na US, mundo. We'll get there.
6. KJ ako at inooverthink ko ang lahat. Ano ba ang science behind ng ice bucket challenge? Hindi ba mas makakatulong ako kung ilagay ko nalang dito yung links?

Go to alsa.org to know more about ALS. Hindi ko na kailangang makilevel kina Obama, Channing Tatum, at Lady Gaga. Magdonate ka nalang ng payapa. At tsaka, lahat ba ng nagnonominate, nagdonate?

*ayaw sumama sa bandwagon*

Kuya Judy

PS.

Peace. :)

No comments :

Post a Comment

Bakit Hindi Ka na Dapat Mag-MRT

No comments
Disclaimer: Late post na ito. Sinulat ko ito habang nakasakay sa bus papuntang office dahil akala ko option ang pagsakay ng bus. Pero hindi ko pinublish. Read nalang until the Friendly Note below to know why.

---

Pasensya na kung hindi ako nakapagblog kagabi. Nag-brainstorming kami ng Comms team sa Sentro 1771 sa Capitol Commons. Mahaba ang aming agenda kaya naubos ang brain cells ko. Mabuti nalang at sinundo ako ni Kevin dala si Getzy.

After 8 hours of pure brainstorming. 

August 20, 2014. Good morning! Bukas ay Ninoy Aquino Day kaya feeling ng mga tao Friday na ngayon. Medyo late na nagsibangon, kaya tuloy sabay-sabay sa MRT. Sobrang haba ng pila sa MRT kaya pinili kong sumakay nalang ng bus. Simula Lunes, sobrang haba palagi ng pila sa MRT. Kaya sa araw na ito, inalam ko kung option bang maituturing ang pagsakay ng bus kung mahaba ang pila sa MRT?

Sample ng pila sa MRT North EDSA. Maiksi pa yan.


Oo, option ang pagsakay ng bus. Ang pagpila sa MRT ay aabutin ng 30 minutes to 1 hour depende sa oras. Ang rush hour talaga ay simula 7AM hanggang 9AM at 5PM-7PM Kung ang pila sa MRT ay lampas 500 meters, mag-bus ka na.

Eto ang mga benefits ng pagsakay ng bus, base sa aking experience ngayon:

1. Imbis na mag-antay ka sa pilang mainit at mausok, sumakay ka nalang ng aircon bus. Makakanood ka pa ng Doraemon at Ghost Fighter.

2. Kahit nagaantay ka dahil traffic, at least sa bus nakaupo ka. Pwede ka pa mag-Spotify. Kung southbound ka, sa Cubao lang naman nagsisikip ang traffic. Kung northbound ka naman, sa Magallanes.

3. Di mo na kailangang makipagsiksikan sa mga pasahero ng MRT na minsan nakakalimutan nilang tao sila at may manners din. Nagiging alipin sila ng oras kaya nagiging violent sila minsan.

4. Pag nag-bus ka, one less MRT passenger, so nakatulong ka sa mga nangangailangan ng space. Parang mga boyfriends lang. Haha.

5. Kung magkaka-technical problems man sa MRT, at least di ka kasama. Tiyakin lang na ang sasakyan mong bus ay walang reputasyon ng pagiging accident-prone. Or basta magdasal ka nalang.

Kung gusto mo sumakay ng MRT, it's either aagahan mo talaga or magpapalate ka.

Kelan ka pwedeng sumakay ng MRT na hindi ka mahahassle? Sa tanan ng buhay ko, maluwag lang ang MRT tuwing:

- holiday
- 5AM-6AM, 2PM-4PM, 9PM-10PM
- summer at walang pasok ang mga bagets
- pag sarado na

Mag-bus ka nalang!

Friendly Note: Inabot ako ng 2 hours sa bus, kaya hindi ko na pinublish ito. Haha. Kung nag-MRT ako siguro 1.5 hours lang. Bahala ka na. May choice ka naman. Haha.

*nagreready sa muling pagsabak sa MRT bukas*

Kuya Judy




No comments :

Post a Comment

Girl, Boy, Bakla, Tomboy?

No comments
Kaninang umaga sa MRT, naramdaman ko ang feeling ng pagiging iba.

Kakaiba ang buhok ni Kuya Judy, at parang hindi handa ang mga tao na makakita ng isang babaeng naka-sleeveless at sexy, ngunit may kulay ang buhok at panlalake ang gupit -- on a Monday morning.

Marami ang nagulat, ang iba naman ay namangha. May onting parang hindi matanggap ang kanyang nakikita. 

"Bakit nga ba ganun na lamang ang gupit ng babaeng iyon? Tibo ba siya? O di kaya bakla?" Yan ang feeling kong tumatakbo sa isipan nila.

Hanggang sa nanggaling na sa aking boss na nagmukha nga akong miyembro ng LGBT dahil sa aking gupit -- mamili ka nalang kung alin sa apat na letra. Pero tanggap naman ako ni Kevin, at ng marami pang iba. Haha.

Tuwing ako'y tinatanong kung "bakit nga ba?" Ang sagot ko lang, "masama ba maging iba?"

Pero dahil game ako sa lahat ng bagay, nagpicture nalang kami ng mga kaopisina kong brightgays. Spot the difference nalang, mga teh. ;)

Brightgays feat. Kuya Judy



*nagpplantsa ng mga skirts at dresses*


Kuya Judy xoxo

No comments :

Post a Comment

Bagong Gupit at Kulay si Kuya Judy!!!

No comments
Overheard in Infinitea Maginhawa:

Girl 1: Uwi na tayo. May exam pa bukas.
Boy 1: Ano ka ba, di ka babagsak sa isang exam lang, sinasabi ko sayo. Promise.
Me: (sa loob-loob ko lang naman) Eh pano kung UPCAT? Haha.

---

This is the day that the Lord has made. Dumayo pa ako ng SM North EDSA para magpagupit sa Bench Fix sa The Block. Andun kasi ang aking official stylist na si Roma. Siya ang gumupit sa akin ng perfect Kris Aquino pixie cut, at mula noon, only Roma touches my hair. Haha.

So ayun nga, awa ng Diyos andun si Roma kundi sayang ang biyahe ko from Paranaque to QC. Two months ago ang last visit ko sa kanya. Yung huling gupit ko, kamukha nung gupit niya two months ago. So almost identical na yung hair namin kanina. Tinanong niya kung anong gusto kong gupit, sabi ko, ubusin mo na! Haha.

Sabi niya magpakulay daw ako, sakto may promo sila sa kanilang hair color. P1440 nalang instead of P1800. Ang maganda pa dun, nilibre na niya yung gupit ko. P300 ang gupit ko pero di na niya pinabayaran. Yung color nalang talaga. Ang bait!

Gusto niya i-light brown yung hair ko or i-reddish brown. Actually, ang gusto ko talagang hair color sana ay blue katulad nung bida sa Blue is the Warmest Color. Haha.

Eto sana ang gusto kong hair color. Maybe next time.
Siya na ang pinapili ko ng color. Pinaubaya ko na rin sa kanya kung anong klaseng gupit ang gagawin sa akin. Feeling ko kahit ano namang klaseng gupit okay lang kasi wala na akong qualms sa gupit ko. Tsaka gusto ko medyo kakaiba naman para hindi boring. Hehe.

Ayun, ginupitan at kinulayan ni Roma ang buhok ni Kuya Judy. At eto ang naging resulta:

My new hairrrrrr!

With Roma of Bench Fix SM The Block

Ansabeh parehas pa kaming naka-violet. Hehe. Bet niyo ba ang new hair ni Kuya Judy? Kung yes, punta na kayo sa Bench Fix Salon sa SM North EDSA The Block at hanapin si Roma! Siya ang expert sa pixie cut!

True enough, habang nagsstrolling kami ni Kevin sa SM, napapatingin ang mga tao sa hair ko. Sa CR nga ng girls, parang nawiwindang sila. Haha. Hay, panibagong pagpuprove na naman 'to na babae ako. Hahaha.


*busy sa paglalabas ng mga skirts at dresses*

Kuya Judy xoxo

No comments :

Post a Comment

Dalawang Fans ni Kuya Judy, Huli sa Akto! :)

No comments
Bago ang lahat, gusto ko lang i-feature ang aking dalawang fans na tunay namang sumusubaybay at nagbabasa ng mga Adventures ni Kuya Judy. Kayo ang aking inspirasyon para magpatuloy sa industriyang ito. Hahaha.

Si Dr. Carpi na isinabay sa kanyang pagkakape ang pagbabasa ng aking blog, salamat! (Photo by Mrs. Carpi)

Ang aking Lola na tinigil ang pagmamahjong para lang magbasa ng latest post ni Kuya Judy. Hahaha.

Salamat, fans! :) Kung may picture din kayo habang nagbabasa ng Kuya Judy, send niyo sa akin at ilalagay natin dito. Hahaha.

Pasensya na kung hindi ako nakapagblog kahapon. Busy kasi ako sa pagiging babysitter ko sa aking 5-year-old na pamangkin na si Cyrus. Isipin niyo, andito siya simula alas-5 ng hapon hanggang kaninang 11AM. Kailangan ko siyang aliwin dahil nasa office ang kanyang mga magulang.

Siguro meron din kayong mga pamangkin na paminsan ay inaalagaan nyo, or anak na araw-araw nyong binabantayan. Sa totoo niyan feeling ko di pa ako ready magka-anak, pero matapos ang overnight ni Cyrus dito sa bahay, parang medyo kaya ko na naman pala. Hahaha. Chos lang.

Isshare ko sa inyo kung ano ang mga pwede niyong gawin para hindi sila maglikot:

1. Magdrawing at magreview ng lessons. Kung matalino yung binabantayan niyo at mahilig mag-aral gaya ni Cyrus, kaya nito umubos ng 3-4 hours. Haha. Nagspelling kami ng body parts, numbers, family members atbp. Nagdrawing din siya ng family portrait nila.


2. Mag-play ng movies na pambata. Mag-stock ng mga DVDs na pambata. Sakto meron kaming Ice Age 2, The Incredibles, at Kung Fu Panda. O edi 6 hours agad yun at instant pampatulog din. Sa kwarto kayo manood at paniguradong maya-maya tulog na siya.

3. Maglaro. Dapat kahit papano may pwedeng toys sa bahay mo. Dito kasi merong playing cards. Nagmamatch kami ng numbers and letters at okay na yun sa kanya. Kahit ayaw mo maglaro dahil nakakatamad or nakakapagod, kailangan ng mga bata yan or else hindi ka na nila love na tita or tito. Haha. Tiyagaan talaga.

4. Magprepare ng food at drinks. Actually di na to para sa kanya lang talaga eh, kasi malamang gutumin ka sa mga pinaggagagawa niyo.

5. Makipagkwentuhan. Masaya actually makipagchikahan sa mga bata kasi nakakaloka yung mga isasagot nila sayo.

Ngayon alam niyo na kung paano niyo aaliwin ang mga pamangkin at anak niyo. Galingan niyo!

Ang hirap pala maging Daddy Judy!

Kuya Judy xoxo




No comments :

Post a Comment

Ang Saya Mabuhay sa Mundo!

1 comment
Ngayong gabi, nakakatuwa ang experience ni Kuya Judy.

Pasado alas-otso na nang umalis kami sa office. Kumaripas ako papuntang MRT dahil magkikita kami dapat ni Kevin para mag-dinner. Friday payday kasi, diba?! Kaya lang, may lakad ako bukas at 6AM ang aming calltime. Kaya naisip ko nalang, para hindi kami mahirapan pareho, uuwi nalang ako sa bahay at baka bukas nalang kami magkita. Sad.

Dahil gutom na ako, naghanap ako ng makakainan sa Boni. May Jollibee, McDo, at Wendy's. Meron ding Dine-In na Chooks to Go. Kaya lang, walang kumakain sa loob, parang nakaka-claustro. Sinilip ko sa Jollibee kaya lang walang macaroni soup, ang aking paborito. Sa Wendy's naman, nadala ako kasi sabi yung chili daw gawa sa tira-tirang patties. Ayoko naman ng McDo just because. Buti nalang at nakakita ako ng maliit na carinderia katabi ng Chooks to Go. Wala ring kumakain, pero malinis naman at maraming pagpipilian sa menu.

Dun ako nagkamali. Pasara na pala ang carinderia at kakaunti nalang ang available na ulam. May isang pirasong manok, limang pirasong barbeque, tatlong ulo ng pritong tilapia, at dalawang sunny side up. May isang tortang talong din na agad namang binili ng isang ate. Para akong na-hypnotize at inorder ko yung nag-iisang chicken kahit na alam kong kaninang hapon pa yun nandun. 70 ang isang order, may kasama nang kanin. Nanliwanag ang paningin ko nung offeran ako ni Kuya ng sili at kalamansi -- narealize kong tama ang desisyon ko!

Norma and Pepe's 1pc Chicken with Rice. Medyo maalat, pero pwede na!


Ayun, kumain ako ng mag-isa sa Norma and Pepe's Eatery sa Boni. Yung dalawang attendants ay isang babae at isang lalake. Di ko tuloy napigilan tanungin kung sila ba si Norma at si Pepe. Natawa ko nung sinabi nila, "hindi kami yun. Luma yung pangalan nila eh." Hahaha. Sa sobrang pagod ko at drained, pinatulan ko na yung tubig sa pitsel na inoffer nila, though di ko dapat papatulan yun on a normal day kasi baka madumi, maselan pa naman ang tiyan ko. Pero basta, gutom at pagod na ako at wala na akong concept ng malinis at madumi.

Pagkakain ko, sumakay na ako ng ordinary bus pauwi. Bente ang pamasahe at sa Bicutan ako ibababa. Sumasakay talaga ako ng ordinary bus, dahil matumal ang mga aircon bus na pa-Bicutan. Pointless naman kung mag-MRT ako kasi yun din ang ending ko, bus din pagbaba ng Ayala. Sanay akong sumakay ng bus at okay lang sa akin yun. Pagsakay ko ng bus, ngumuya ako ng isang pirasong chewing gum at nagbrainstorm with myself. Di ako makapag-blog eh, baka ako manakawan.

Pagbaba ko ng bus, naglakad ako papuntang sakayan ng tricycle. Ordinary tricycle lang din ang sinasakyan ko, hindi dahil wala akong pera, kundi dahil mahaba ang pila sa special ride. Otso pesos ang pamasahe hanggang sa labas ng subdivision namin. Naisip kong bumili ng pasalubong at nag-crave ako ng balut.

Bumili ako ng anim na balut sa aleng nagbebenta sa kanto. Humingi ako ng suka dahil masarap yun ihalo sa sabaw ng balut. Yum!

Noong ako'y naglalakad na papunta sa aming bahay, na-realize ko na, very payak ng buhay ko, no? Joke lang.

Ang naisip ko talaga, na someday, pag medyo matanda na ako at successful na -- CEO, Creative Director, or kung anumang posisyon -- ikkwento ko sa mga empleyado ko, sa mga anak ko, at sa mga apo ko, ang tungkol sa gabing ito. Na minsan sa buhay ko, yung mga simpleng bagay ang pumuno sa akin. Na hindi mo kailangan ng maraming pera para mabusog or sumaya or magpasaya. Na hindi mo kailangang magpanggap na mayaman ka para mahalin ka ng iba. Na minsan masayang mag-isa ka lang. Na okay lang madumihan. Na hindi kapintasan ang pagiging iba.

Masaya ako sa buhay ko. Kahit ganito lang muna kasimple, minsan nagigipit, minsan naman sobra-sobra. Parang kanina yung lunch namin, isang plato ng pasta, P320. Pero di ako halos nabusog. Haha. The irony of life.

Ang saya lang mabuhay at mag-decide para sa sarili mo.

Ang saya mabuhay sa mundong ito. Wag kang magpadaig sa kalungkutan.

Kuya Judy xoxo

1 comment :

Post a Comment

Kinainggitan si Kuya Judy sa Jeep!

3 comments
Ganun pala ang feeling ng kinaiinggitan ka.

Sumakay ako sa jeep pa-Project 8 bandang alas-otso y media na ng gabi. May dala akong isang paper bag, maya-maya, napansin kong nagtitinginan ang mga pasahero sa akin. Bawat sulyap nila sa akin ay parang may inggit na may halong pagkayamot.

Minasdan ko ang bawat isa sa kanila: si Ate, halatang pagod galing sa trabaho. Si Kuya, mukhang inaantay na ng kanyang asawa sa bahay. May ale rin na tila iniisip na ang parating na sweldo bukas. At may mama na napalunok nalang at mukhang iniisip na kung ano ang hapunan na hinanda ni Misis.

Lahat sila'y napatingin sa akin nang ako'y sumakay, at naramdaman ko na sa aking pag-upo, silang lahat ay inggit sa akin.

Malamang hindi ang gupit ko ang kinaiinggitan nila kasi medyo mahaba at kulot na ang bangs ko.

Di rin siguro ang bag ko, kasi medyo dugyot na kahit Jansport.

Di rin siguro ang fez ko kasi medyo oily na ako at medyo malago na ang kilay ko.

Di rin siguro nila alam na sikat si Kuya Judy online, no?

Alam niyo kung ano?

Pagsakay ko ng jeep, umalingasaw lang naman ang amoy ng bitbit kong paperbag... na naglalaman ng isang bucket ng Jollibee ChickenJoy. Sino ba namang hindi maglalaway? :)



Inggit ka no? ;)

Hindi na #ChickenSad,

Kuya Judy

3 comments :

Post a Comment

Ang Haba ng Hair ni Kuya Judy!

No comments
Napakasaklap ng balita kaninang alas-4 ng hapon tungkol sa isang tren ng MRT na nadiskaril sa Taft Avenue. Isa pa naman akong regular na mananakay ng MRT, at ang mga ganitong balita ay napakasakit marinig. Awa ng Diyos at wala namang namatay, pero nakakalungkot pa rin na marami ang nasaktan, kasama na ang mga lolo at lola na nakasakay sa unang coach ng MRT na nakalaan sa mga vulnerable passengers.

Anyway, mabuti na lamang at ngayong araw ay sinundo ako ni Kevin sa office. Hindi dahil may date kami or whatever, pero para kunin ang kotseng kanyang binili kay Dr. Carpi, ang mabuting asawa ng aking boss na si Mrs. Carpi (di nila tunay na pangalan, pero close enough). Kinilig ang mga bakla sa opisina namin, sa sobrang kilig nila ay nakapag-blog agad si Mike tungkol sa historical na pagdalaw ni Dr. Carpi at ni Kevin (or Keven para kay Alfred).

Sa wakas, nakabili na ng kotse si Kevin! Kay tagal na kaming naghahanap sa sulit.com.ph (nakapag-rebrand na nga sila, wala pa rin kaming kotse) ng mga second-hand cars at ang dami na naming flyers na nakuha sa mga car displays sa malls. Masayang-masaya ako na napakaganda ng deal at napakaayos ng kotse na nabili niya. Malamig ang aircon at masarap daw i-drive! Woohoo! Sana mapadalas ang pagsundo niya sa akin sa office para di na ako mag-MRT. Hihi.

Ngayong dekotse na siya (or pwede ding, "kami), eto na ang mga susunod naming gagawin:
- Magpapakasal! Kasama yun sa kontrata ni Dr. Carpi kaya sobrang gaan ng payment terms. Hihihi. Pero matagal pa ito, though may pre-nup ideas na akong naisip kanina sa MRT. Hihihi ulit.
- Mag-ta-travel. Susuyurin namin ang Pilipinas--or Luzon lang pala. Hehe. Roadtriiiiipppp!
- Magbabawas ng gastusin. Kailangang magtipid at nagmamahal ang gasolina.
- Mag-iipon. Para makabili ng next investment... bahay at lupa!
- Mag-eenjoy. Dahil we only live once! YOLO!

Aalagaan namin ng mabuti si Blackie, Dr. Carpi! :)


Masaya sa aking mahabang herrrr na lumilipad habang nakasakay sa bagong carrrrr,

Kuya Judy xoxo


No comments :

Post a Comment

Walang Maisip na Witty Title si Kuya Judy Para sa Post na Ito

1 comment
Today is the National Pila Day. Pila sa pagligo, pila sa jeep, pila sa MRT, pila sa tricycle, papasok ng opisina at pauwi. Pila lahat.

Napakanta nalang ako ng "field trip, sa may pagawaan ng lapis ay katulad ng buhay natin, isang mahabang pila, mabagal, at walang katuturan." Pero sana hindi ka naniwala sa Eheads, Robin.

---

Pagkagising ko kaninang umaga, bumulaga sa akin ang PM ng isang kaopisina ko dati sa ABS. Sabi niya, "gud pm. hello, KUYA! :)"  

Kanina naman, sa loob ng Unilab Compound, humahangos ako dahil may 9AM meeting kami. Nang maaninag ko ang isang pamilyar na mukha sa malayo.

Si Noelle! Isang kababata na anak ng kaopisina ng mama ko. Friends kami sa Facebook, pero napakadalang namin magkita in real life. As in tuwing Christmas Party lang sa office nila mama. Eto ang naging eksena:

Me: (papalapit sa kanya) "Noelle!"
Noelle: (walang pag-iimbot at buong katapatan) "Kuya Judy!"
Me: Wahaha...

At natawa nalang ako na narealize kong widespread na talaga ang katauhan ni Kuya Judy. Haha.

1000+ views na tayo! Maraming salamat sa pagpatol niyo sa kalokohan ko! Haha! Ndi k kayo kakalimutan pag may commercials na ko or magazine cover offers na. Or pag pinipilahan na ako ng mga fans ko. Hehe. Promise. :)

Ang inyong Kuya,

Kuya Judy

1 comment :

Post a Comment

Sorpresa Kay Kuya Judy!

No comments
Fan mula sa fan ni Kuya Judy! Thank you!

Ganito pala yung feeling ng mga artista na inaabutan ng mga stuffed toys, bouquets, or cakes ng kanilang mga fans. Nasorpresa ako ng matanggap ko ito mula sa aking kaopisina na masugid na mambabasa rin ng Adventures of Kuya Judy. Maraming salamat, Ms. Michelle! :)

Magagamit ko itong pamaypay tuwing ako'y nagco-commute sa araw-araw. Salamat! :)

Speaking of sorpresa, pasintabi po sa kumakain. Share ko lang dahil baka kapulutan ninyo ng aral. Kaninang umaga sa MRT, ako'y nagmamadali (dahil rush hour) at may 9AM meeting kami. Sobrang haba ng pila sa istasyon ng MRT; 2 kilometers ata yun. Nang makaramdam ako ng surprise from inside. Humihilab ang aking tiyan! Iniisip ko kung magbu-bus ba ako para lang umandar, o magtataxi kahit mahal. Naisip ko rin maghanap ng pinakamalapit na CR pero wala pang bukas na establishment ng alas-7 ng umaga. Ano pa nga ba't tiniis ko ang sakit ng tiyan. Nakakainis na sabi nga sa The Fault in our Stars, "pain demands to be felt."

Pero eto. Hayaan niyong ishare ko sa inyo ang mga ginawa ko para madistract ang aking digestive system:

1. Nakinig ng music sa Spotify. Sabi ko sa aking sarili, it's all in the mind. Nakinig ako ng "Lost Stars" ni Adam Levine at nagawa ko pang maki-sing along para lang makalimutan ko na najejebs na ako.

2. Nagbrainstorm with myself. Hobby ko tong gawin lalo na habang nagcocommute. Nagbbrainstorm kami ng sarili ko at nagttype lang ako sa Notepad ng aking cellphone ng mga thoughts na pwedeng gawin sa work and personal life.

3. Nag-Facebook at Instagram. Inaliw ko ang sarili ko sa pamamagitan ng pagbabasa ng mga articles na how-to. Ayun, di na nakadiskarte ang digestive system ko.

4. Sumayaw-sayaw. Mag-step to the left, step to the right ka para maiba yung direksyon ng *alam mo na* at no choice siya kundi mag-wait ng next opportunity to be felt.

5. Nagdasal. "Lord, alam kong tutulungan niyo po ako na malampasan itong paghihirap na ito." Minsan, nasasabi ko din kay Lord na "bakit ako pa? Bakit di nalang yung mga nasa bahay pa?"

6. Unti-unting pasingawin. Pag may chance na walang tao sa likuran mo, take the risk na ilabas ang hangin. Minsan kasi, hangin lang talaga yan. Mag-isip ka nalang agad ng witty na pambawi in case maamoy nila.

7. I-plan out saan pwedeng mag-let go. Aba, isipin mo na kung saan ang best place na walang tao, may tubig, may tissue. Tapos mag-focus ka na dun. Parang life lang yan. Or love. :)

8. Lumayo sa aircon. Day. Sinasabi ko sayo. Gu-goosebumps-in ka.

Sana magamit mo ang mga tips ni Kuya Judy. May maidadagdag ka ba? Ang saya-saya ng mga sorpresa! :)


*hugs*


Kuya Judy

No comments :

Post a Comment

Payo ni Kuya Judy sa Dalawang Anonymous Fans

No comments
Salamat sa mga nagtanong kay Kuya Judy! Share ko sa inyo yung dalawang anonymous na nagtanong (na mej may hugot) at ang aking mga sagot. Baka makarelate kayo. :)

Q: Kuya Judy, naniniwala ka ba sa sinasabing, "Once a cheater, always a cheater"? Why or why not? -Anonymous

A: Hi! Salamat sa tanong mo. Naniniwala ako na lahat ng nasa relationship ay may kapasidad na nag-cheat. Lahat tayo ay tao lang, at natutukso rin. Pero, pero, pero, lahat tayo ay may kakayahan rin magmahal. At yun lang ang kayang bumago ng kahit ano sa mundo. Kahit ang cheater pa. You're welcome in advance.

Love,

Kuya Judy

Q: Paano mo masasabi na mahal ka pa ng ex mo? -Anonymous

A: Hello! Wag mo na ko idamay. Oo, mahal ka pa ng ex mo. At mahal mo pa din siya. Kasi kahit kailan, kahit saan pa kayo makarating sa buhay niyo, andun pa rin yung kahit kakatingot na spark dahil minsan, minsan sa buhay ninyo, may pinagsamahan kayo.

Basahin mo nalang itong tulang ito na sinulat ko.

Kuya Judy xoxo

Kung may tanong kayong gusto ipaabot kay Kuya Judy, click here.

PS. Congrats, UP! #FirstWin

No comments :

Post a Comment

Tanungin si Kuya Judy

No comments
May tanong ka ba tungkol sa buhay, pag-ibig, trabaho, pag-aaral, atbp?

Try mo tanungin kay Kuya Judy, baka matulungan ka niya.

Sasagutin ko ang mga katanungan mo bilang isang kuya. Pwede ka magpakilala o hindi, pwede ring magcomment ka lang kung di ka masyadong inquisitive. :)

Game?

Click mo lang ang link sa baba:

Kuya Judy, Kuya Judy, may tanong ako!


No comments :

Post a Comment

Ang Pira-Pirasong Pangarap ni Kuya Judy

No comments
Ang dami kong nalaman ngayong araw na ito na ngayong araw ko lang nalaman. What?!

Sobrang hirap magsulat in Tagalog, as in. I'm not conio pero it's really mahirap talaga! Kaya itong buong Agostong ito ay pahirap sa akin dahil sa mina-manage kong Facebook page, at nagpauso ako na i-ho-honor ang Pambansang Wika. Haha.

Kanina nga, sa opisina, may debate kung ano ang tama: makatutulong o makakatulong. Ang ending, ginamit nalang nila ang salitang "mahalaga." Fail.

Pero ang pinakamalupit na nangyari ngayong araw (or gabi) na ito ay nang sumakay ang officemate ko ng tricycle for the first time. Siguro nasa 30-ish na siya, pero ngayon lang siya nakasakay ng tricycle. Legit.

---

Anyway, as promised, ipopost ko dito (at dito lang) ang aking dreamboard! Talagang pinaglaanan ko yan ng oras kanina sa office. Haha. Eto na siya. Pagmaramutan niyo na ang aking mga mumunting pangarap na sana matupad sa mga parating na taon. Enjoy! :)

Ang Pira-Pirasong Pangarap ni Kuya Judy

Mga yapos (hugs),

Kuya Judy

No comments :

Post a Comment

"What Makes Kuya Judy Come Alive?"

1 comment
"What makes you come alive?"

Yan ang isa sa mga quotes na nakalagay sa PowerPoint Presentation ng aming Boss noong nag-salita siya sa Letran kanina. Napaisip tuloy ako: ano nga ba ang passion ni Kuya Judy?

Tumulong. Magpasaya. Mag-isip ng wild.

Para sa akin, yan ang tatlong bagay na gusto kong gawin at masaya kong gagawin habambuhay.

Tinext ako ng kapatid ko kanina na hindi daw siya prepared sa job interview na pinuntahan niya kanina. Hindi rin daw para sa kanya ang trabaho sa call center. Ang nireply ko lang sa kanya, "it's okay, don't worry. At least you tried." Yesh, englishera kaming magkapatid. Haha.

Kanina, sinimulan kong gawin ang dreamboard ko. Nilista ko muna ang mga pangarap ko sa buhay at natuwa naman ako na meron pala. Hehe.

Bukas, ipopost ko dito ang aking dreamboard ; ang mga pangarap ni Kuya Judy. Baka matulungan mo kong tuparin yung iba dun!

Pero sa ngayon, eto muna ang iiwan ko sayo:


Para sayo at para sa mga kapatid ko, gawin mo ang gusto mong gawin! Be brave! It's okay! :)


Hugs,

Kuya-slash-Ate Judy



1 comment :

Post a Comment

Six Tips Para Di Ka Mapagkamalang "Kuya" (Gaya Ko)

2 comments
So, nagpa-pixie ka ng hair at wala ka nang choice kundi panindigan yan. Pero di mo maiiwasan na mawindang for a second ang universe dahil mej nabawasan ang iyong dating long, rebonded hair. Ayokong matawag ka ring "kuya" o "sir" kagaya ko, kaya eto ang mga tips na dapat mong sundin para di ka mapagkamalang "manong:"


1. Magsuot ng hikaw. Wag yung studs, wag rin danglings. Yung tama lang. Mas maganda kung cute katulad nito:

"Instagram" clay earrings from BeautyNBeads

2. Mag-make up. Or at the very least, mag-lipstick. Walang maitutulong sayo ang pag-li-lipbalm.

3. Magsuot ng dress na tama ang haba. Umiwas sa pagsusuot ng maong pants at shirt. Lalo na pag medyo hindi pinagpala ang iyong hinaharap. 

4. Act like a girl! Mag-flip ng hair paminsan-minsan, hawakan ang dibdib pag yuyuko, at wag bumukaka pag nakaupo.

5. Iwasan magsuot ng mga "boy" colors. Wag mo naman piliting magsuot ng pastel-colored clothes lalo na kung hindi mo bet, pero kung magsusuot ka ng mga navy blue or gray or camouflage at napagkamalan kang "kuya," problema mo na yan. :)

6. Laging mag-smile! It makes all the difference! :)

*hugs*

Kuya Judy 

2 comments :

Post a Comment

Nang Maging "Knight in Shining Armor" si Kuya Judy

4 comments
Noong isang araw, nakasakay ako sa MRT papuntang office. As usual, nakatayo ako sa may pinto ng female area coach dahil sa Boni ako bababa. Busy ako sa pagsstalk sa mga tao sa Facebook at Instagram. Nang bigla akong may narinig sa aking likuran na nagsabing

"Naninigas yung mga kamay ko."

Napalingon ako at nakita ang isang babaeng nakapikit at namumutla. Sa tantsa ko, 27 years old na si Ate at patungo rin sa kanyang trabaho. Siguro merong tatlong babaeng nasa likod ko bago sya. Pero lumapit siya sa akin dahil tila walang gustong tumulong sa kanya. Palibhasa mga hindi gentleman. Tsk.

Nang lumapit sa akin si Ate, napasandal siya sa akin. Sabi niya nga na nilalamig sya at naninigas ang kanyang mga kamay at paa. Hanggang sa tuluyan na siyang nawalan ng malay sa aking arms. Kung lalake lang ako, perfect lovestory na yun. Haha.

*Naka-sleeveless at naka-lipstick ako nun, kaya siguro naman ndi niya naisip na "kuya" talaga ko kaya sa akin siya nagpa-sagip. Hahaha.*

Nagbakasakali ako na makiusap sa mga nakaupong pasahero na paupuin si Ate. Ngunit naaalala ko pa ngayon ang itsura nung babae na parang wala siyang kabalak-balak i-give up yung seat nya para kay Ate. Wala na kong choice kundi magpakatatag dahil mej mabigat si Ate. Swear.

Sa Boni pa ako dapat bababa, pero dahil sa pangyayari ay bumaba kami ni Ate sa Shaw. Tinulungan ako ng isang ale, sinabihan niya yung guard sa Shaw na meron ngang hinimatay na pasahero. Sumakay ulit siya sa MRT at iniwan kami. Inupo ko si Ate sa waiting bench at sinabi ko sa kanyang wag siyang babagsak.

Pinuntahan ko ang guard at nanghingi ako ng stretcher. Sabi ko dalhin namin si Ate sa Healthfirst na nasa taas lang ng station na yun. Mej matagal bago bumalik yung guard na may dalang stretcher. Habang naghihintay, hinihilot ko ang kamay at paa ni Ate at si Kuya Guard naman ang nagpapaamoy ng White Flower.

"Kasama ho kayo?" Makailang ulit na itinanong sa akin ng guard at ng mga usiserong pasahero. "Hindi po, sumandal lang siya sa akin," siya namang sagot ko. Umiiyak na si Ate. Kinocomfort ko siya na okay lang yun. Kumain naman daw siya ng agahan at di naman siya buntis.

"Pasensya ka na at naabala pa kita," sambit ni Ate nung mej nahimasmasan na siya dahil sa hilot at White Flower. Nang dumating na ang mga guards na may dalang stretcher, dinala ko ang bag ni Ate at sinamahan ko sila sa taas. Dinala nila si Ate sa Supervisor's Office at doon pinaupo sa malambot na office chair. Tinanong ulit ako kung kasama ko siya. Sabi ko hindi.

Pinainom siya ng tubig at tuloy pa rin nilang hinihilot ang kanyang mga kamay at paa. Ako naman ay tuloy ang pagpapaypay sa kanya gamit ang flyer na inabot ng isang pasahero. Sabi nila, iwan ko na daw si Ate at baka mahuli na ako sa aking trabaho. Sabi ko, okay lang po, malapit nalang naman ako.

Nang umayos-ayos na ang lagay ni Ate, tinawagan niya ang kanyang asawa at kaopisina para sunduin siya. Sabi kasi ng empleyado ng MRT, dadalhin siya sa ospital dahil sabi ni Ate nananakit yung kaliwang bahagi ng kanyang tiyan. Nilinaw ni Ma'am na sagot ni Ate ang bayad sa ospital.

Bumuti na ang lagay ni Ate at sabi niya pupuntahan na siya ng kaopisina niya. Ako naman ay natuwa at nagpaalam na.

"Anung pangalan mo?" Tanong ni Ate sa akin. Hindi ko alam bakit, pero parang gusto kong maging anonymous na lang. Haha.

Sinabi ko ang aking pangalan at nagpakilala sa akin si Ma'am sa MRT. "Ako si Mrs. Patricio. Sana lahat ng pasahero ay mabuti katulad mo."

"Wala po yun. Lagi din po kasi akong nahihimatay sa MRT, pero awa ng Diyos, laging may tumutulong sa akin. May nagpapaupo sa akin, minsan may nag-abot pa ng Halls," sagot ko.

Ako ay umalis ng may ngiti sa mukha at napakasarap na pakiramdam.

Sa loob-loob ko, "ganun pala ang pakiramdam na maging isang "Knight in Shining Armor."

Ang sarap tumulong sa kapwa!


Kuya Judy





4 comments :

Post a Comment

2 comments
10 Reasons Bakit Ka Magpapa-Pixie Cut

Photo Credits: Unilab


10. Madami kang kuto at wala kang ibang choice kundi i-relocate sila.
9. Nag-break kayo ng boyfriend mo at feeling mo ikamomove on mo ang pagpapagupit.
8. Narealize mong gusto mo i-"more than friends zone" ang bff mo. Na girl.
7. Mainit kasi summer at boring mag-ponytail.
6. Nawala yung suklay mo.
5. Gusto daw ng boyfriend mo ng "something new" sa look mo. Pero siya naman...
4. Nanalo ang UP Pep Squad pero itatakwil ka ng tatay mo pag nagpakalbo ka. So baby steps muna.
3. Idol mo si Anne Hathaway or si Kris Aquino. Or si Kuya Judy!
2. Gusto mo ipaglaban na hindi lang ang mga lalaki ang pwedeng mag-boy cut!
1. Wala lang. Walang science behind. (!!!)

As for me, nagpa-pixie cut ako because I believe that I always have a choice. That's all. Thank you!

Kuya Judy xoxo

2 comments :

Post a Comment

Product Endorser na si Kuya Judy!

No comments

Dear roy&biv,

Salamat po sa pag-repost ng picture ko sa inyong Instagram. Tiyak na matutuwa ang mga fans ko dahil wala pang isang araw nung sinimulan ko ang pagsusulat tungkol sa Adventures ni Kuya Judy ay tila may product endorsement na siya. Ganito pala ang feeling nila Xian Lim -- este Kim Chiu. :-)

Nang pumasok ako sa store ninyo sa Glorietta, nakakaloka ang feeling na nakaayos per kulay yung stuvvs niyo. Natuwa ako kaya ako nagselfie sa aking favorite color na fuchsia pink.

Sabi sa inyo, hindi talaga ako Kuya eh. Pero papanindigan ko na to, dahil mukang maraming nakaabang sa Adventures ko.

I love hue, roy&biv! *wink*

PS.

Invite ko mga ka-tropa ko to visit your store. Favorite color nila blue. :-)

Love,

Kuya Judy

No comments :

Post a Comment